مهارت‌آموزی در صنعت پلیمر زمانی به آموزش دانشگاهی پیوند می‌خورد که دانشجو فرصت بررسی یک مسئله واقعی و شناخت شرایط کاربرد دانش خود را پیدا کند. در این مسیر، یادگیری مباحث علمی با تجربه پژوهش و آشنایی با محیط تولید همراه می‌شود.
یکی از اهداف کاپیس، فراهم‌کردن زمینه مشارکت دانشجویان در پژوهش‌های صنعتی با راهبری استادان است. همکاری دانشگاه آزاد اسلامی نجف‌آباد و گروه صنعتی ولکان، بستری برای دنبال‌کردن این هدف و نزدیک‌ترشدن آموزش و پژوهش به نیازهای صنعت فراهم می‌کند.
مسئله صنعتی به‌عنوان زمینه یادگیری
در یک پژوهش مرتبط با صنعت، موضوع صرفاً برای تکمیل یک فعالیت آموزشی تعریف نمی‌شود. مسئله باید استفاده‌کننده مشخصی داشته باشد و نتیجه آن بتواند به یک نیاز واقعی پاسخ دهد.
این ارتباط به دانشجو کمک می‌کند موضوع علمی را در کنار شرایط کاربرد آن بررسی کند. شناخت نیاز، طرح پرسش پژوهشی و ارزیابی نتیجه، بخش‌هایی از تجربه‌ای هستند که می‌توانند یادگیری دانشگاهی را به توانایی حل مسئله نزدیک‌تر کنند.
در رویکرد کاپیس، هدف آن است که پایان‌نامه و فعالیت پژوهشی، علاوه بر ارزش علمی، امکان ارتباط با یک محصول یا راهکار موردنیاز صنعت را داشته باشند.
راهبری استادان و مشارکت دانشجویان
در ساختار تشریح‌شده برای کاپیس، استادان نقش راهبری پروژه‌ها را بر عهده دارند و مشارکت دانشجویان تحصیلات تکمیلی در کنار آن‌ها پیش‌بینی شده است.
این الگو، یادگیری را در چارچوب یک فعالیت علمی هدایت‌شده قرار می‌دهد. دانشجو با پشتیبانی استاد و در ارتباط با نیاز صنعتی، فرصت پیدا می‌کند دانش تخصصی خود را در مسیر بررسی و حل مسئله به کار بگیرد.
گروه‌های پژوهشی ساخت و تولید و شیمی پلیمر، چارچوب تخصصی مرکز را تشکیل می‌دهند. در برنامه اعلام‌شده، هسته‌های پژوهشی نیز متناسب با موضوع پروژه و تخصص‌های موردنیاز شکل می‌گیرند، بنابراین، ترکیب تیم به ماهیت مسئله وابسته خواهد بود.
انتقال تجربه صنعت به آموزش
همکاری دانشگاه و صنعت، امکان ورود تجربه تولید به فضای یادگیری را فراهم می‌کند. شناخت مسائل صنعت از طریق گفت‌وگو با فعالان صنعتی می‌تواند به درک روشن‌تری از کاربرد دانش و انتظارات محیط کار منجر شود.
در جهت‌گیری آموزشی مطرح‌شده از سوی دانشگاه آزاد اسلامی نجف‌آباد، حضور صنعتگران در فضای دانشگاه و ارتباط آموزش با نیازهای جامعه و صنعت اهمیت دارد. کاپیس نیز در امتداد همین نگاه شکل گرفته است تا ظرفیت علمی و تجربه صنعتی در بررسی مسائل مشترک به یکدیگر نزدیک شوند.
این ارتباط، جایگزین آموزش نظری نیست؛ فرصتی برای فهم بهتر کاربرد آن و شناخت پرسش‌هایی است که در محیط واقعی تولید شکل می‌گیرند.
مهارت‌آموزی در مسیر دستیابی به نتیجه
در نگاه مسئله‌محور کاپیس، نتیجه پژوهش می‌تواند یک محصول فیزیکی یا یک راهکار فنی، راهبردی یا مدیریتی باشد. نوع خروجی به مسئله‌ای بستگی دارد که از ابتدا تعریف شده است.
برای دانشجو، مشارکت در چنین مسیری فرصتی برای شناخت رابطه میان پرسش علمی، نیاز مصرف‌کننده و نتیجه قابل استفاده است. یادگیری نیز تنها به دستیابی به پاسخ نهایی محدود نمی‌شود؛ بررسی مسیر، تحلیل نتایج و اصلاح روش بخشی از این تجربه‌اند.
زمینه‌ای برای مشارکت پژوهشی
مشارکت دانشجویان در پروژه‌ها و توسعه ارتباط آموزش با محیط صنعت، از اهداف مشخص کاپیس است. تحقق این هدف به تعریف پروژه مناسب، راهبری علمی و فراهم‌شدن شرایط همکاری وابسته خواهد بود.
پژوهشگران و دانشجویان علاقه‌مند می‌توانند زمینه تخصصی و ایده پژوهشی خود را برای بررسی تناسب با اهداف مرکز مطرح کنند. موضوع همکاری باید با توجه به نیاز صنعتی و امکان پیشبرد پژوهش مشخص شود.
